Lâfistan

    Değerli dostum Bekir Poyrazoğlu Erdek’te günbatımını seyredince yazdığım “Haşim Kızıl Havaları Erdek’te mi Seyretti” başlıklı yazıma yazdığı yorumunda demiş ki: “Fahri hocam bize ne haşim nerede seyerederse seyretsin.biz kendimize bakalım ne işimiz var haşimle.hem haşim çok karamsar biri kendi suratını sevmeyen bi insan.haksız mıyım?” Sevgili dostum haksız mısın bilmem ama Hâşim konusunda çok insafsız olduğunu söylemem gerek.

    Bizde bir sanatkârı değerlendirirken yapılan en büyük hatalardan biri de onun özel hayatını işin içine katıp sanatı ne kadar büyük olsa da ondan uzak durmaktır.  Hâşim’in kızıl havaları beni ilgilendiriyor. Ama özelinde karamsar olmasından bize ne?

     Haşim’in kızıl havaları önemli. Çünkü “Merdiven” şiiri olmasaydı şayet, gurup vaktindeki manzaradan alacağım tat yarı yarıya azalırdı desem inanın abartmış olmam. Ruhumuza sadece bu hazzı vermesi bile Haşim’in hakkını vermek için yeter. Ayrıca karamsarlığı Haşim’e ”Melâli anlamayan nesle âşinâ değiliz.” gibi tek başına bir eser olan mısraı yazdırıyor ve Türk edebiyatına hediye ettiriyorsa o karamsarlığın da başımızın üstünde yeri vardır.

      Haşim: bugünkü neslin melâlini, hayâlini ve dilini anlamadığı büyük sanatkâr. Onun da ölümünün 75.yıldönümü ( uyarın için teşekkürler dostum ) ve biz ona da bîgâneyiz.

Bir gün anlaşılır şiir,

Çoğu gitti azı kaldı.

Ekmek gibi azizleşir,

Çoğu gitti azı kaldı.

 (Necip Fazıl)

Tags: Ahmet Haşim, Merdiven