Özel harekatçı olacaktı…

sevdiği kız vardı… düğün yapacaktı…

hayalleri vardı… yaşayacaktı…

     lisenin kapısında tanımıştım, aile sıcaklığının olmadığı yurt ortamında ailemiz gibi sıcaktık… babası çok küçükken vefat etmişti… gözleri dolardı babasının ölümünü okul dönüşü öğrendiğini anlatırken…

      iki kız sevmiştik… burak konuşmaya gittiğinde ilk kelimeyi söylediğinde kızın otobs gelmiş de binip gitmşti kız arkasına bile bakmadan… çok gülmüştük, bütün yıl gülmüştük…  Üniversiteyi kazanamazsak çeçenistana gidecektik… hayallerimiz vardı, çocukça da olsa… strateji oynardı saatlerce başkanla… hile yapardı, şifre yazardı… başkana bak o da yazmasın derdim o saf kötülük düşünmez deri… yine de hep yenerdi başkan burağı…

    evinde kalmıştık bir gece… veysel burak aslandı… mertti…. delikanlıydı…

    yurttan kaçmıştık bi gece kilometrecelerle yürüyüp sapanca gölüne gitmiştik… ibo dinledik,hep arabesktik… tren istasyonunda uyuduk bütün gece…

     polis olmuştu veysel burak… veysel denmesine de kızmıyordu artık faysal denmesine de… aga derdi “ilerde çok güzel şeyler olacak”… ilerde çok güzel şeyler olacaktı burağım çok güzel şeyler olacaktı.

      batmana çıktı görev yeri geçen ay gidecektik… nevruzda görevliydi… bekliyordu… trafik kazası geçirdik gidemedim… üzlmesin diye kaza geçirdiğimizi söylemedim… ben seni üzmedim burak sen ne diye üzüyorsun…  mayıs ta buluşacaktık… buluşacaktık söz vermişti… yalan mı burak söz vermedin mi… verilmiş sözün varken nere gidersin nasıl gidersin…

        “aga” dedi…

 ”özel harekatçı olcam ramazan bayramından sonra başlıyo kurs”…

“bir kıza gönül kaptırdım gzel de bir düğün yapçam…

özel harekatçı olacaktı…

seviği kız vardı… güzel bi düğün yapacaktı…

hayalleri vardı… kendiyle beraber götürdüğü…

   Bir Beşiktaşlı olarak genelde Fenerlilerin ve bazı Galatasaraylıların bizi Galatasarayla kardeş kulüp olarak görmesi ve göstermesi beni rahatsız ederdi. Zira kardeşlik kavramına gereğinden fazla anlam yüklemenin aradaki ezelî rekabetin tadını azaltacağını düşünürdüm. Ama önceki akşam futbolda başarı için futbol dışında her türlü illegal yolu deneyen ve bu filmi bize bilmem kaçıncı kez izleten Türk futbolunun karakteri malum takımının rezilliklerini bir daha izledikten sonra haksızlık karşısında hakkı savunanların dayanışması gerektiğini farkettim. Zira karşıda başarı uğrunda her türlü illegal yolu mübah gören sporun yüz karası bir anlayış var. Türkiye’deki futbolun temizlenmesi için, haksızlık karşısında gereken tepkinin verilmesi için zaman kardeşlik zamanı.

    Evet, kardeşiz kardeşim! Kardeşiz. Zulmün, haksızlığın karşısında adalette birleşmek için kardeşiz. Sporun ruhundaki dostluğa muhalif olanlara, ahlâktan nasibini alamamışlara karşı spor ahlâkını savunma hususunda kardeşiz. Saha içinden ziyade saha dışında sesini yükselterek, hakem odalarına inerek futbolu yönetenleri ve hakemleri etkisi altına alanlara ve bu baskılara boyun eğip haksız gücün karşısında ezilen sözde yönetenlere karşı kardeşiz. Karanlık karşısında aydınlığın, karaktersizlik yanında erdemin kardeşliği bu. Sportif rekabetin arkasındaki dostluğu anlamayan ve rekabeti nefret olarak görenler anlayamaz bu insânî duyguyu. Onlar ancak nefretlerini ilan ederler. Tıpkı en son açtıkları yaratıcılıktan uzak ve içlerindeki nefreti marifetmiş gibi açıkça salgılayan şu zavallı pankarttaki gibi:

   Zaten yarasalardan aydınlığa sövmekten başka ne beklenir ki. Karanlık oyunlarla Türk futbolunun haysiyetinin bilmem kaçıncı kez zedelenmesi karşısında bu yarayı tamir için kardeşiz. Kendilerini her gücün üstünde görüp gücünü kendine haksız çıkar sağlamada kullananlar karşısında kardeşiz. Türk futbolunu futbol sahasında açtıkları çukura gömmek isteyenlere karşı futbolumuza güzelliklerin hâkim olması için kardeşiz. Sportif başarıdan önce adalet, ahlâk, barış ve kardeşlik gibi duyguların geldiğini ve rekabetin ancak bu değerlerle anlam kazandığını bildiğimiz için kardeşiz.

    Hayatını nefrete göre programlamış, takım sevgisini rakibe nefret olarak görenlere inat kardeşiz. Evet, hem iki ezelî rakibiz, hem de kardeşiz.

    Varsın rekabeti nefret ve düşmanlık zannedenler çatlasın bu kardeşçe rekabet karşısında.

Tags: rekabet ve kardeşlik, Spor ahlâkı

London eye; doğrudan türkçe çevirisi Londra’nın gözü olarak bilinen bu devasa dönme dolap aynı zamanda İngiltere’nin en çok turist çeken mekanı ve londra’nın sembol yapıtlarındandır.Yılda yaklaşık 3 milyon turistin ziyaret ettiği bu devasa dönme dolap toplamda 800 her bir biniş kabininde de ortalama 25 yolcu almakta, yüksekliği 135 metre ve yaklaşık 40 dakika içerisinde dömektedir. Üst seyrinde de  size Londara’nın her yerini görme imkanı vermektedir.

London Eye Aylık/Günlük Açılış Saatleri
•Ekim - Mart Ayları  10.00 - 20:00
•Nisan Ayı 10.00 - 21:00
•Mayıs ve Temmuz ayı Pazardan perşembeye 10.00  - 21:00Cuma ve Cumartesi günleri ise 10.00  - 21:30
•Temmuz ve Ağustos ayları 10.00 - 21:30
•Eylül ayı 10.00 - 21:00

Bilet Ücretleri
*Yetişkin (16 +) £17.88
*Çocuk (4-15 yaş) £9.50 Daha küçükler ücretsiz
*Daha yaşlı (60 +) £14.30
*Aile turu toplam ** £49.28

Tags: The london eye

 (Fotoğraf:gonulfeneri.blogcu.com)

    Değerli dostum Bekir Poyrazoğlu’nun “Vuslat’a Doğru” başlıklı yazıma yaptığı yorum, aşk ve dostluk kavramları üzerine mukayeseli düşünmemi sağladı. Öncelikle bana bu yolu açtığı için kendisine teşekkür ediyorum. İsterseniz öncelikle Bekir Poyrazoğlu dostumun yorumunu hatırlayalım. Şöyle diyordu dostum: ”Aşk nedir? Bir bedende iki ruh. Dostluk? İki bedende bir ruh.”

    Şüphesiz bu yorum benim aşka meyyâl karakterime ve yazılarımda aşkı yücelten anlayışıma değerli bir dostun, dostluğun kadrini bilir, büyük bir dostun dokundurmasıydı. Bunun böyle olduğunu çok iyi biliyorum, çünkü dostumu iyi tanıyorum. 

   Aşk ve dostlukla ilgili mülâhazalarıma geçmeden önce, bu düşüncelerimde iki kavramdan birini tercih gibi bir şeyin söz konusu omadığını belirtmek isterim. Ben iki kavramı da kendi açımdan nitelendirmeye çalıştım sadece. Zaten “tercih” ifadesi dostluk için geçerli bir durum olsa da aşk “tercih” sonucu elde edilecek bir durum değil, kapını sormadan çalan, gönlüne sormadan misafir olan bir “hâl”dir. Bu açıklamadan sonra aşk ve dostluk üzerine düşüncelere geçebiliriz:

  Dostluğun iki bedende tek ruh olduğu doğrudur. Ancak aşk, bir bedende iki ruh olamaz. Âşık için “ben” diye bir şey olamaz. Onun için yalnızca “o” vardır.  Zâtî bir beytinde şöyle der:
   “Yoluna cânâ revân etsem gerek canım dedim

    Yüzüme bin hışım ile baktı dedi canın mı var.”

   (Ey sevgili yoluna canımı akıtsam, feda etsem dedim. O da yüzüme kızgınlıkla baktı: “Canın mı var?” diye sordu.)

    Öyle ya kendi canından bahsediyorsan bu nasıl âşıklık iddiası?

   ***
   Kişinin gönlünde ikilik varsa aşk yok demektir. Aşk kendini yok etmektir. Kendi varlığından, beninden, egondan geçmektir.

   ***
   Dostlukta ben ve sen aynı ruhuzdur, aşkta ise ben diye bir şey yoktur.

   ***
   Dostluk bir ayıklık hâli, aşk ise sarhoşluk.

   ***

    Dostlukta mantıklılık ve tutarlılık vardır; aşk ise aklı yele vermektir.

   ***
   Dostluk bir güç ortaklığı, bir güçleniş; aşk ise bir düşkünlük.

  ***
   Dostluk sağlıklı bir paylaşım; aşk ise bir hastalık.

   ***
   Dostluk bilinçli bir tercih, aşk ise bir mübtelâlık. Nef’î’nin dediği gibi “Âşığa ta’n (ayıplama) eylemek olmaz mübtelâdır n’eylesin”

   ***
   Dostluk karşılık beklenen bir ortaklık, dayanışma; aşk ise karşılıksız bir tutku.

   ***
   Dostlar ateşten korunmak için beraber hareket eden kader ortakları; âşık ise yanacağını bile bile ateşe atılan bir dîvâne.

   ***
   Netice-i kelâm: Siz siz olun hayatınızdan gerçek dostları ve dostlukları eksik etmeyin. Aşk mı? Aşkla ilgili bir tavsiyede bulunmak fayda vermez. O ateş düşerken kalbinize sormaz geleyim mi diye. Düşerse yanarsınız, düşmezse yanamazsınız. Akıllı olan yanmamayı tercih eder; ancak yanmanın zevkini tadanlar da aklı yele vermekten çekinmezler. Fuzûlî’nin dediği gibi: “Nitekim meste mey içmek hoş gelir, huşyâre su”

                                      Fahri Kaplan

Tags: aşk, aşk ve dostluk, aşk ve dostluk üzerine, aşk ve dostluk üzerine düşünceler, dostluk

     Ayrılığında gündüzler çabuk geçti belki ama ya geceler?.. Ruhuma kasteden geceler bitmek bilmedi.  Geri geleceğini bildiğimden olsa gerek ilk zamanlar önemsememiştim. Ama vuslatın ne kadar uzakta olduğunu anlamaya başladığım zamanlarda; her gecenin daha da uzadığını gördüğüm, aydınlanmak bilmeyen karanlıklarla hemdem olduğum zamanlarda tattım hicranın ne olduğunu. Böyle zamanlarda Cahit Sıtkı’nın “Sanatkâr’ın Ölümü” şiirinden mısralar oldu en yakın dostum:

     “Gitti gelmez bahar yeli;

       Şarkılar yarıda kaldı.

       Bütün bahçeler kilitli;

       Anahtar Tanrı’da kaldı.”

      Ah, bu ateşten satırları okuyan arkadaşım! Aşkımı bana üç ay önce sorsan “a”sından bahsetmezdim sana, bilesin. Şimdi ise vuslat muştusuyla çözülen dilimin bülbül olup şakıyası var. Onun için sana içimi dökeceğim aşkıma dair. Aşkım, sır olmaktan çıkacak. Zira aşkın sır olması ayrılığın kuvveti nisbetindedir. Vuslat anındaysa aşk, sır olmaktan çıkar. Öyle, Leylâ peşinde bir Mecnûn olduğumu sanma. Hayatın ince çizgilerinden en güzel tabloları çıkaran öyle hassas bir gönül ki bende olan, damlaya aşık olsam aşkımın deryası yanında Hint okyanusu bir dereyi andırır. *

     Yazın, güneşin batarken ufka bıraktığı huzur ve hüznü bir arada veren turuncu renge âşığım.

     Bir yaz gecesinde simsiyah görünen denizi bembeyaz ışığıyla aydınlatan mehtâba âşığım.

     Öğlenin bütün bedenimizi kavuran güneşinden sonra ılık ve tatlı havasıyla gelen yaz ikindilerine âşığım.

     Yaza yazılmış şiirlere, yazılara; yaza çekilmiş filmlere âşığım.

      Bunca aşk hep yaza dairken…

      Yarıda kalan şarkılar aşkımın müjdecisi bahar yeli ile birlikte tekrar yankılanmaya başladıysa semalarımızda…

      Ve bütün anahtarlar kendisinde olan açtıysa gönlümdeki bahçelerin kilidini…

      Daha ne isteyeyim Mevlâ’dan.

                                                   Fahri Kaplan 

———

* Mübalağayı anlamayan nesle aşina değilim, olamam da. “Anlamak”tan kastım ilmen bilmek değil, onun verdiği zevk ve heyecanı ruhunda hissetmektir.

Tags: vuslat, Yaz

    Bursaspor ile şampiyonluk kavramları yanyana gelince pek çok yorumcu hâlâ çekimser konuşuyor. (Rıdvan Dilmen gibi bazı istisnalar hariç) Hep öncelikle: “Fener mi Galatasaray mı?” tartışması… Bakıyorlar Beşiktaş yine geçen seneki gibi gümbür gümbür geliyor. Hemen Beşiktaş’ın da olabileceğini söylemeye başlıyorlar. (Oysa 6. haftada Beşiktaş’ın havlu attığını söylüyordu aynı isimler.) 

    Evet, sevgili ve zavallı medyamız. Süper Lig sizin istediğiniz gibi 2 takımlı bir lig olmayacaktır. Buna zaten Beşiktaş izin vermeyeceği gibi Bursaspor gibi takımlarla da ligde şampiyonluk pastasının ortakları artacaktır. Sizin isteğiniz hep Galatsaray ve Fenerbahçe karşıtlığından tiraj oluşturarak “nefret” olgusu üzerinden prim yapmak olsa da ligimiz artık o atmosferden sıyrılıyor. Bursaspor’un ayak sesini hâlâ duymadınız mı yoksa? Oysa biz taa Ağustos ayında şu cümlelerle bahsetmiştik bu ayak seslerinden: “ Büyükler arasında sıralama nasıl olur bilmem ama iki senedir Sivasspor’un yaptığını bu sene Bursaspor yapacak gibi görünüyor. Hatta belki de Sivas’ı da geçerek 5. büyük olmayı başarır Timsahlar. ” http://www.lafistan.com/2009/08/10/bu-sene-bursasporu-iyi-izleyin/

    Ertuğrul Sağlam’a da ayrı bir parantez açmak gerekiyor bu arada. Yönetim aynı yönetim, şehir aynı şehir. İmkânlar aynı imkânlar. Ligde kalma mücadelesi veren bir takımdan şampiyonluğa oynayan bir takım hâline geldiyse Bursaspor, bunda en büyük faktör şüphesiz ki Ertuğrul Sağlam’dır. Hem işini iyi yapması hem de “adam gibi” duruşunun meydana getirdiği sinerjiyle… Hep böyle ol Ertuğrul hocam. Türk futbolunun sana ve senin gibi değrlere ihtiyacı var.

     Başlığa bakıp hâlâ: “Yok, yok. Olmaz, olamaz öyle şey.” diyen varsa, Bursaspor’un fikstürüne bir baksın derim. Bir de o çok sevdiği takımının hâl-i pür-melâline… Yani aynaya…

Tags: Bursaspor, Bursaspor'un şampiyonluk şansı, Şampiyon Bursaspor, şampiyonluk

                 Kardan Adam Ve Güneş   

“ Kardan adam olur senden adam olmaz” diye bir replik moda olmuş. Kardan adamı küçümseyen, adam yerine koymuyormuş, alaya alıyormuş gibi bir ifade…    

Kardan adam güneşin önünde diz çöküyormuş,yalan…  Adamlığını feda ediyormuş, yanlış… Üç günlükmüş adamlığı kardan adamın, palavra…  

Kardan adamın adamlığı üç günlük değildir, ömrünün sonuna kadardır.Ömrünün kısa olması onun suçu değildir.   Kardan adam güneşin gücünden korkup adamlığından vazgeçmez , varlığının son noktasına kadar adamdır… Erir, biter , tükenir…  Tükenir ama adam olarak tükenir,adam gibidir tükenmesi. Yalansız, riyasız, minnetsiz…                         

                                                              Kardan Adam İle Güneş 

Kardan adam güneşe aşık olmuştu, güneş kardan adamı seviyordu…  Güneşsiz bir günde dünyaya gelmişti kardan adam. Uzun bir uykudan uyanırken gördü kardan adamı, güneş. Gözlerini ovuştururken merhaba demişti. Başına geleceklerden habersiz kardan adam sevgiyle karşılık verdi, havuçtan burnunu dikerken gök yüzüne…

Ne güzel başladı her şey, güneş yakmıyor, kardan adam erimiyordu. Günler geçtikçe bir aşk doğdu aralarında. Aşk ateşi güneşi yakıp kavurdu. Aşkın ateşinden ateş topuna dönen güneş kardan adamı erittiğinin farkına bile varmadan sürekli kendi aşkının büyüklüğünden, aşkından ,ateş gibi yandığından bahsediyordu. Adım adım eriyen güneş üzüntü içinde sevgilisini dinliyordu. Günden güne zayıflıyor , eriyordu. Güneş sadece kendi ateşini görüyordu…

Bir sabah uyandı güneş ve su birikintisine dönmüş sevgilisine göz yaşları döktü… Gerçekten aşkından yanmıştı güneş ama sadece sevmenin aşkı yaşatmak için yeterli olmadığını anlamıştı, iş işten geçtikten sonra. Kardan adam sevgilisinden gördüğü zarardan hiç bahsetmedi ömrünün sonuna kadar. 

 İki değişik olayda da kardan adamın ne kadar adam olduğunu gördük. Adamlığının üç günlük değil, ömrünün sonuna kadar olduğunu fark ettik. O zaman diyebiliriz ki: KAR YAĞSA DA ADAM GÖRSEK, KARDAN DA OLSA ADAM GİBİ  ADAM GÖRSEK. ADAM GÖRMENİN BAŞKA ŞEKLİ KALMADI MAALESEF…

Tags: güneş, kardan adam, kardan adam ve güneş

Ne ona, ne buna… 

Adına yazdım her şiiri

.

Bir hayalet gibi yaklaştı ve sonra uzaklaştı kaçarcasına.

Bırakmadım peşini,

İnadına yazdım.

 .

Ben bunca sözü söylemezdim  

Beni esir eden kelepçeyi vurmasaydı kalbime.

Ben ki esaretime adadım o  ateşten sözleri;

Ne bir mefkûreye

Ne kadına yazdım.

.

Şiir keni silahıyla vurdu beni.

Her ne yazdımsa,

O vuruluşun tadına yazdım. 

                                        Fahri Kaplan

   Bugün saat 19:00′da Beşiktaş İnönü Stadı 2010′un ilk derbisine sahne olacak. Beşiktaş-Galatasaray karşılaşmasının heyecanı Dolmabahçe’den bütün Türkiye’ye yayılacak.

   Galatasaray, 21 maçta 46 puanla lider durumda. Bir maçı eksik olan Beşiktaş ise 20 maçta 38 puanla 5. sırada. Galibiyete daha çok ihtiyacı olan Beşiktaş, ateşli seyircisinin de desteğiyle 3 puan alarak aradaki puan farkını indirme peşinde. Bu akşam alacağı galibiyet Beşiktaş’a geçen seneki gibi geriden gelerek şampiyon olma yolunda ümit verecektir. Galatasaray ise liderliğini korumak istiyor. Baros ve Jo’nun sakatlanması ve Nonda’nın gönderilmesi sonucunda forvetsiz kalan Sarı-kırmızılılar bu sancılı dönemi en az hasarla atlatmak istiyor.

    Derbilerin sonucunu tahmin etmek kolay değildir. Ancak iki takımın arasındaki maçlara baktığımızda genelde ev sahibi olan takımın rakibine üstünlük kurduğunu görüyoruz. Sami Yen’de son 11 senede Beşiktaş sadece 1 galibiyet alırken; Galatasaray da İnönü’de son 13 senede yalnız 1 kez sevindi. Maçın İnönü Stadı’nda oynanacak olması, Beşiktaş’ın galibiyete daha çok ihtiyacı olan takım olması gibi faktörlere bakarak ve İnönü’deki etkileyici atmosferi de hesaba katarak Beşiktaş’ı favori gördüğümü söyleyebilirim.

    Ezelî rekabetin tadı ile futbolun zevkini bir arada yaşayacağımız bir Dolmabahçe gecesi olması dileğiyle…  Tarihî mekânda tarihî bir gece daha yaşamak arzusyla… Formalarınızı ve bayraklarınızı şimdiden hazırlayın.

     Kartal gol gol gol! Kartal gol gol gol!

     Re re re… Ra ra ra… Gassra Gassra Cimbombom!…